Modlitwa osobista

Modlitwa jest osobistym związkiem z Bogiem żywym i prawdziwym. Podstawą modlitwy jest pokora. Życie modlitwą polega na stałym trwaniu w obecności trzykroć świętego Boga i w komunii z Nim. Duch Święty jest wewnętrznym nauczycielem modlitwy. Jak zatem radzić sobie gdy pojawiają się przeszkody?

Czym jest zatem modlitwa osobista?
Modlitwa osobista jest intymnym spotkaniem z miłującym Bogiem, jest spotkaniem dwóch osób, które się kochają i nawzajem poszukują. Jest zanurzeniem się w Bożą obecność, w Bożą miłość. Modlitwa jest więc dla nas nie tyle dawaniem miłości ile jej przyjmowaniem.
Często bardzo pragniemy takiej modlitwy, modlitwy głębokiej, wprowadzającej do naszego serca Miłość, czyli samego Boga. Co więc trzeba zrobić, by modlitwa osiągnęła swój głęboki i osobisty wymiar? Matka Teresa mówiła: „jeśli pragniesz modlić się lepiej, powinieneś modlić się często. Modlitwa będzie rozszerzać twoje serce, aż stanie się ono zdolne pomieścić w sobie ten dar Boży, którym jest sam Bóg.”
Na początku swojej modlitwy poproś Ducha Świętego, aby modlił się z Tobą, a wtedy On sam pouczy cię jak masz się modlić. To On sprawi, że możliwy stanie się w tej modlitwie kontakt z Bogiem. Chodzi o to, aby poddać się działaniu Ducha Świętego i pozwolić Mu prowadzić tą modlitwę. Modlitwa jest tajemnicą, wielką łaską, w której sam Bóg przychodzi do człowieka, aby się z nim spotkać, aby z nim przebywać. Potrzeba jest jednak do takiego spotkania gotowość człowieka, osobisty wysiłek, by trwać na modlitwie nawet wtedy, gdy wydaje się ona trudna, gdy ma się poczucie, że nie ma nic do powiedzenia,
że opadam z sił.

Warunki niezbędne do właściwego przeżycia modlitwy
Do tego, by spotkać się z Bogiem w naszej modlitwie muszą być spełnione pewne warunki, włożony świadomy wysiłek człowieka, bo bez tego nic się nie uda. Tymi warunkami są:
1. wyznaczenie sobie pory na modlitwę;
2. określenie czasu potrzebnego na osobiste spotkanie z Bogiem;
3. miejsce modlitwy;
4. postawa ciała w czasie modlitwy.

Pora modlitwy
Każda pora jest dobra, aby się modlić. Posiadamy zwykle określony plan dnia, wiemy jakie mamy zajęcia i ile czasu nam zajmują. Naczelnym zadaniem jest wyznaczenie stałego czasu, który przeznaczony będzie tylko na modlitwę. Najlepiej wyznaczyć sobie taki czas, gdy nie jesteśmy zbyt zmęczeni ani zbyt zajęci, po to, by nic nie odciągało nas od modlitwy. Musimy mieć świadomość, że w tym czasie chcemy spotkać się z Bogiem, a więc być tylko dla Niego. Aby dobrze przeżyć to spotkanie, musisz wyznaczyć taki czas, w którym jesteś wypoczęty, nie czujesz znużenia i nie zaśniesz w trakcie modlitwy. Tylko wtedy będziesz mógł się wyciszyć, skupić na modlitwie i prawdziwie stanąć w Bożej miłości. Należy dążyć do tego, aby spotkanie w modlitwie odbywało się codziennie o stałej, wyznaczonej przez siebie porze. Choć to niejednokrotnie wymaga wysiłku, trzeba bronić tego czasu i nie dopuścić, aby pojawiały się jakieś inne zajęcia. Trzeba pamiętać, że czeka na nas sam Bóg i pragnie z nami rozmawiać. Ten czas musi być czasem tylko dla Boga.
Często bywa i tak, że nie potrafimy znaleźć na modlitwę dłuższego czasu, wtedy modlitwa nasza jest krótka między rozlicznymi zajęciami, albo wtedy, gdy jesteśmy już bardzo zmęczeni, wtedy nasza modlitwa jest pobieżna, często powierzchowna, nie pozwalająca na osobiste spotkanie z Bogiem. Trzeba więc uporządkować nasz plan zajęć tak, aby pojawił się w nim czas na osobiste spotkanie w modlitwie z Bogiem.

Czas – długość modlitwy
Czas modlitwy musi być na tyle długi, by bez pośpiechu nasycać się spotkaniem z Bogiem. Nie może być krótszy niż kwadrans, a jeśli to możliwe należy go przedłużać. To bardzo ważne, aby określić sobie czas minimum i nie skracać go. Nie można również uzależniać czasu modlitwy od tego czy jesteśmy rozmodleni, czy nie potrafimy wypowiadać nawet najprostszych słów. Sam fakt trwania w gotowości i ciszy jest nam potrzebny, aby usłyszeć, co nam Bóg chce powiedzieć, albo by trwać w Jego miłości, która nie potrzebuje słów. Trzeba wiedzieć, że często Bóg przychodzi do ciebie ze swoim błogosławieństwem w tych ostatnich minutach, które są dla nas często tylko nużącą ciszą. Jeśli będziesz skracać czas swojej modlitwy, może nie doświadczysz spotkania z Bogiem i doznasz poczucia pustki
i nienasycenia Bożą miłością.

Miejsce modlitwy
Miejsce spotkania z Bogiem to takie miejsce gdzie znajdziesz ciszę potrzebną do wsłuchiwania się w Jego słowa. Jezus zawsze wychodził w odludne miejsce aby się modlić, by nic nie zakłócało Jego spotkania z Ojcem. Ty też, aby usłyszeć głos Boga, musisz sobie znaleźć takie miejsce. Może to być jakiś cichy kącik w mieszkaniu. Bardzo dobrym miejscem wyciszenia jest sam kościół, gdzie coraz częściej możliwa jest też modlitwa adoracyjna, a więc osobiste spotkanie z Jezusem w Najświętszym Sakramencie. Miejscem modlitwy może być równie dobrze ogród, polana, las; każde miejsce, gdzie możesz być blisko z Tym, Który cię stworzył. Kiedy modlitwa staje się trudna, można zachwycać się wtedy pięknem otoczenia, które samo w sobie pobudza do modlitwy, zwłaszcza dziękczynnej. Każde miejsce jest dobre by wielbić Boga.

Postawa ciała
W trakcie modlitwy bardzo ważne jest przyjęcie takiej postawy ciała, przez które wyrażamy szacunek dla Boga, ale jednocześnie by nie stanowiło przeszkody i nie powodowało dekoncentracji. Tak więc postawa ciała musi umożliwiać nam trwanie w modlitwie, zwłaszcza wtedy, gdy czas modlitwy jest długi.

Etapy modlitwy
Pierwszym etapem jest prośba do Ducha Świętego o to, by zabrał wszystko, co może stanowić przeszkodę w spotkaniu z Bogiem, aby modlitwa nie stała się schematyczna, rozproszona, czy też życzeniowa. Trzeba prosić o otwarcie się na spotkanie z Bogiem i przyjęcia tego wszystkiego, co chce nam ofiarować.
Drugi etap polega na stopniowym doprowadzeniu do wyciszenia się, odrzucenia nie tylko bodźców zewnętrznych, ale również naszych myśli, emocji, problemów. Trzeba na ten czas odłączyć się od ludzi,
a zrobić miejsce dla Boga.
Teraz należy prosić Boga, aby przyszedł poprzez swoje Słowo zawarte w Biblii, ale również poprzez osobiste dotknięcie, by objawił swoją wolę. Trzeba pamiętać, iż Bóg przychodzi w lekkim powiewie, delikatnie, nie krzyczy, nie przebija się na siłę jeśli tego nie chcemy. Bóg mówi do nas kiedy tego pragniemy, łagodnie i delikatnie. Do takiego zaś spotkania potrzebna jest cisza – pustynia. Takie spotkanie wymaga dania sobie czasu w przebywaniu z Bogiem (choć kilkunastu minut), w którym jeśli spotkamy Go prawdziwie, doświadczymy czasu radości i pokoju.

Modlitwa
Jest to czas uwielbienia Boga w Jego obecności i działaniu w naszym życiu.
Jest to czas na dokonanie rachunku sumienia.
Jest to czas przeproszenia za dokonane w tym dniu grzechy
i przewinienia.
Jest to czas prośby o umocnienie i oddanie się Bogu.
Jest to czas ciągłego nawracania się.
Jest to czas powierzenia wszystkich osób i spraw Bożemu miłosierdziu.

Nieodłączne elementy pojawiające się w trakcie modlitwy
• Rozproszenia
W trakcie modlitwy bardzo często pojawiają się rozproszenia – są to myśli lub przeżywane sytuacje nie mające związku z modlitwą. Mamy wtedy poczucie, że nie wiemy gdzie jesteśmy, w którym momencie przestaliśmy się modlić. Co wtedy należy zrobić? Trzeba ponownie skierować swoją uwagę i myśli na Boga. Jeśli potrafimy to zrobić, to choć sama modlitwa jest uboga, to jednak miła Panu. Jeśli nauczymy się powrotów do modlitwy, to osiągniemy stan jedności z Bogiem
w naszej modlitwie i będzie ona skuteczna.
• Oschłość wewnętrzna
Pojawia się ona czasem i wtedy modlitwa staje się schematyczna, trudna, nie dająca poczucia radości i jedności z Bogiem. Jednak to sam Bóg daje nam taki czas, poddając nas próbie, aby zobaczyć czy pozostaniemy Mu wierni. Bóg sprawdza, jakie są nasze motywacje, dlaczego się modlimy i czy szukamy Go nawet wtedy, gdy przeżywamy trudności w modlitwie.
Trudności te należy przyjąć jako łaskę, przez którą Bóg umacnia naszą wiarę i uzdrawia naszą miłość. Pan nas uświęca i daje jeszcze większe łaski. Potrzebna jest tylko nasza wola trwania i wierności Bogu.
Jeśli więc twoja modlitwa nie zawsze jest taka wzniosła i piękna, jeśli nie zawsze odczuwasz radość i pokój, jeśli nie zawsze masz poczucie bliskości Boga, nie przestawaj się modlić, trwaj i pozwól Mu oczyszczać cię z tego, co jest niepotrzebne, co stanowi przeszkodę. Pozwól Bogu, aby cię przemieniał i uświęcał. Wołaj do Niego z całych sił – „Panie, naucz nas się modlić. Spraw, by nasza modlitwa podobała się Tobie i stała się narzędziem w drodze do świętości i zjednoczenia
z Tobą.”

Posumowanie
Jak należy się modlić? Bóg odpowiada na modlitwy swoich dzieci – osób, które przyjęły Go do swojego życia i starają się Go naśladować. On chce, byśmy zwracali się do Niego z każdą sprawa w modlitwie
i zapewnia, że odpowie na nasze prośby, zgodnie ze swoją wolą. Kiedy zmagamy się z przeciwnościami, wszystkie nasze troski powinniśmy zrzucić na Niego i przyjąć od Niego pokój, który jest niezależny od okoliczności. Podstawą naszej nadziei i wiary jest charakter Boga. Im lepiej Go poznamy, tym chętniej będziemy Mu ufać.