Spotkanie 13.01.2016 – Wierność Bogu

Było to pierwsze spotkanie w Nowym Roku, po dłuższej przerwie świątecznej.

Temat spotkania: Wierność Bogu

Katecheza: Krysia Myszkowska

Wierność to owoc Ducha Świętego, cecha, która pozwala człowiekowi nie rzucać słów na wiatr, lecz dotrzymywać słowa i złożonej obietnicy.

Wierność jest jak skała, na której można się oprzeć i zawsze polegać. Łączy się ona z pilnością, poczuciem obowiązku i odpowiedzialnością.

Człowiek ubogacony owocem wierności zawsze czuje się zobowiązany wobec własnych postanowień, wobec społeczeństwa w którym żyje, a co najważniejsze wobec Boga.

O wierności możemy powiedzieć, iż jest związana z miłością do Boga i ludzi, miłością, która jest trwała i niezłomna wobec wszelkich trudów codzienności.

Wierność Bogu jest mocnym staniem na gruncie Chrystusowej Ewangelii, to przyznawanie się do Jezusa w każdej sytuacji, trwanie przy Nim pomimo różnych doświadczeń.

Człowiek wierny Jezusowi, zanim cokolwiek uczyni, zadaje sobie pytanie: co w takiej sytuacji zrobiłby Chrystus?

Wierność jest również drogą wiodącą nas do zbawienia – do życia wiecznego.

Wierność Jezusa najpełniej zarysowała się w pełnieniu woli Ojca, w męce i krzyżu. W Ogrójcu Jezus mówi do Ojca: „Ojcze zabierz ode Mnie ten kielich, jednak nie Moja lecz Twoja wola niech się stanie.” Jezus był wierny aż do końca.

Wzorem wierności jest również Maryja, która była wierna Jezusowi aż po krzyż, po Golgotę. Warto jest kontemplować postawę Maryi.

Prz 3,3-4 Niech miłość i wierność cię nie opuszczą, przymocuj je sobie do szyi, na tablicy serca je wypisz, a znajdziesz uznanie i łaskę w oczach Boga i ludzi.

Mt 24,45-47 Któż jest tym sługą wiernym i roztropnym, którego Pan ustanowił nad swoją służbą, żeby we właściwej porze rozdał jej żywność? Szczęśliwy ów sługa, którego pan, gdy wróci, zastanie przy tej czynności. Zaprawdę powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem.

Jeżeli w drobnych rzeczach będziemy wierni Bogu, wtedy Bóg nad wieloma może nas postawić.

Wytrwałość kształtuje się w doświadczeniach:

Syr 2,1-6 Dziecko, jeśli masz zamiar służyć Panu,

przygotuj swą duszę na doświadczenia.

Zachowaj spokój serca i bądź cierpliwy,

a nie trać równowagi w czasie utrapienia!

Przylgnij do Niego i nie odstępuj,

abyś był wywyższony w twoim dniu ostatnim.

Przyjmij wszystko, co przyjdzie na ciebie,

a w zmiennych losach poniżenia bądź wytrzymały!

Bo w ogniu próbuje się złoto,

a ludzi miłych Bogu – w piecu poniżenia.

Bądź Mu wierny, a On zajmie się tobą,

prostuj swe drogi i Jemu zaufaj!

Wierność to cierpliwość. Jeśli przeżywasz trudne chwile, przeczekaj je, w doświadczeniach uwielbiaj Pana Boga.